كزازي: كرمانشاه بهشت زبانشناسي ايران است
دكتر ميرجلالالدين كزازي استاد دانشگاه و پژوهشگر ادبيات كهن گفت:« كرمانشاه بهشت زبانشناسي ايران است و گويشهاي محلي مناطق مختلف آن بايد بيشتر مورد بررسي و تحقيق قرار گيرد.» کزازی پژوهشگر نامی کرد ومتولد کرمانشاه وساکن تهران است...
به گزارش میراث خبر،وی که در چهاردهمين جشنواره يك هفته با كانون سخن ميگفت افزود:« در سرزمينهاي ديگر اگر نشاني از گويشهاي ديگري مييابند -كه حتي از چند واژه بيشتر تشكيل نشده است- تمام دانشجويان و محققان خود را براي پژوهش در باره آن زبان بسيج ميكنند و در باره آن دهها كتاب مينويسند، در حالي كه اگر در كرمانشاه از دهستاني به دهستان ديگري برويد با زبان و گويشي ديگر روبرو ميشويد، زبانهايي يادآور فرهنگ نياكان، در عين حال زنده و روزآمد كه مردم هنوز آن را به كار ميبرند.»
كزازي توضيح داد كه در زبان كرمانشاهيان واژههايي هنوز به كار ميرود كه ريشه در تاريخ و فرهنگ اين كشور دارد و حتي در كتابها و افسانههاي كهن ايراني از اين واژهها استفاده شده است.
اين پژوهشگر ادبيات كهن ايران در عين حال از كرمانشاه به عنوان بهشت باستانشناسان و سرزمين شعر و هنرهاي ناب بومي ايران ياد كرد و گفت:« در كمتر شهر يا دهستاني از اين استان پاي ميگذاريد كه در آن نتوان يادگاري گرانمايه از تاريخ و فرهنگ ايران يافت كه سنگ نبشته ارجمند داريوش هخامنشي بر سينه ستبر بيستون از آن جمله است.»
وي موسيقي كرمانشاه را بخشي از زندگاني ناگزير مردم اين سامان دانست و تأكيد كرد: « خنيا و موسيقي در كرمانشاه، هنري براي سرگرمي و نوجويي نيست تا اگر كاري براي انجام دادن نداشته باشيم به آن بپردازيم بلكه مردم به هنگام بزم و رزم و سور و سوگ از اين موسيقي استفاده ميكنند كه از كهنترين اين ترانهها «هوره» است كه خاستگاه موسيقي آييني ايران به شمار ميرود و ريشه در هزاران سال قبل دارد.»
